Δανειστική Βιβλιοθήκη

“Τα αναρχικά βιβλία είναι όπλα ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό”

παράφραση συνθήματος από την ισπανική επανάσταση

Η δανειστική βιβλιοθήκη του αυτοδιαχειριζόμενου χώρου “επί τα πρόσω” είναι ένα εγχείρημα που στοχεύει στη συμβολή και την ανάδειξη του πλούτου των αναρχικών, αντιεξουσιαστικών και ελευθεριακών αντιλήψεων. Ζώντας σε μια περίοδο όπου η συνολική κρίση του συστήματος και οι επίδοξοι διαχειριστές της επιχειρούν να παρουσιάσουν το κρατικό-καπιταλιστικό αδιέξοδο ως τη μόνη προοπτική ζωής, αντιλαμβανόμαστε πως η ιδεολογική συγκρότηση, η πολιτική ζύμωση, η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, η διατήρηση της κοινωνικής και ταξικής μνήμης των καταπιεσμένων και των εκμεταλλευόμενων απέναντι στην απόπειρα παραχάραξης της από τους κυρίαρχους, είναι απαραίτητα και χρήσιμα εργαλεία στη διαρκή μάχη που διεξάγουν οι “από τα κάτω” αυτού του κόσμου για να αποτινάξουν τον κρατικό και καπιταλιστικό ζυγό και να δημιουργήσουν μια κοινωνία ισότητας, δικαιοσύνης, αλληλεγγύης κι ελευθερίας.

Παράλληλα, σε μια περίοδο που και στο εσωτερικό των κινημάτων αντίστασης επιχειρείται να διαμορφωθούν όροι απαξίωσης για την συλλογικοποίηση, τη συνδιαμόρφωση και την ανάλυση πολιτικών ζητημάτων, θεωρούμε πως η προώθηση της κουλτούρας της αυτομόρφωσης, της πολιτικής και θεωρητικής αναζήτησης και της συλλογικής επεξεργασίας απέναντι στην κουλτούρα του lifestyle αναρχισμού και της χουλιγκανοποίησης της πολιτικής, αποτελούν ιδιαίτερα σημαντικά σημεία στην διαδικασία της ευρύτερης ανασυγκρότησης του ριζοσπαστικού και επαναστατικού κινήματος.

Στη δανειστική βιβλιοθήκη μπορεί κανείς να βρει βιβλία πολιτικά, κοινωνικά/φιλοσοφικά και λογοτεχνικά, τα οποία διατίθενται είτε προς δανεισμό είτε προς χρήση στο αναγνωστήριο του στεκιού. Οποιαδήποτε συνεισφορά σε αυτήν στοχεύει στη στήριξη και τον εμπλουτισμό της είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτη.

Ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος “επί τα πρόσω” (Πατρέως 87 στις σκάλες) είναι ανοιχτός κάθε Τρίτη από τις 7 μ.μ. έως τις 10 μ.μ. για καφέ, συζήτηση και διάβασμα. Κατά καιρούς, στο χώρο του στεκιού λαμβάνουν χώρα πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις και συζητήσεις, προβολές, βιβλιοπαρουσιάσεις κ.α.

Ομάδα Βιβλιοθήκης

Φεστιβάλ Αναρχικού Βιβλίου στην Πάτρα

Φεστιβάλ Αναρχικού Βιβλίου στην Πάτρα
το διήμερο 1 και 2 Ιούνη
Έσπερος, πλατεία Γεωργίου
Παρασκευή 1 Ιούνη
18:00 Βιβλιοπαρουσίαση: Η ΠΡΩΤΗ ΣΠΟΡΑ, σοσιαλιστικές και αναρχικές ομάδες στην Ελλάδα 1877-1907, του Νίκου Πελεκούδα από τις εκδόσεις  Ακυβέρνητες Πολιτείες, παρουσίαση από το συγγραφέα.
20:00 Βιβλιοπαρουσίαση: Η Ρώσικη επανάσταση του Βολίν από τις εκδόσεις Καινά Δαιμόνια, παρουσίαση από τους εκδότες.
Σάββατο 2 Ιούνη
18:00 Βιβλιοπαρουσίαση: Εγώ ο ”Λαθρομετανάστης”  του Φατός Ρόσα από τις εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος, παρουσίαση από τον συγγραφέα.
21:00 Κλείσιμο του φεστιβάλ με ρεμπέτικο γλέντι
 
* Κατά τη διάρκεια του διημέρου από τις 17:00 έκθεση κινηματικού βιβλίου, distro ανεξάρτητων μουσικών παραγωγών, έντυπο υλικό από τον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο.
Πρωτοβουλία Αναρχικών
από τον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω

Παρουσίαση μπροσούρας: Ένοπλος αγώνας και Κοινωνική Επανάσταση στο Επί τα Προσω

 

Παρουσίαση της μπροσούρας :

‘Ενοπλος αγώνας και Κοινωνική Επανάσταση
(Μια κριτική της ένοπλης πρωτοπορίας)

από το αντιεξουσιαστικό κομμουνιστικό εγχείρημα Αντίθεση

Πέμπτη 9 Νοέμβρη, στις 19:30

στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω, Πατρέως 87_Πάτρα (στα πλαίσια του καφενείου της Πέμπτης)

* θα ακολουθήσει bar για την κάλυψη των εξόδων της εκδήλωσης

___________________________________________

Ένοπλος αγώνας και κοινωνική επανάσταση
Μια κριτική της ένοπλης πρωτοπορίας

Εισαγωγικό σημείωμα

Επιλέξαμε να προχωρήσουμε στη μετάφραση και την έκδοση δύο κειμένων κριτικής της ένοπλης πρωτοπορίας που γράφτηκαν τη μακρινή εποχή του τέλους της δεκαετίας του 1970 από ιταλούς και πορτογάλους συντρόφους αντιεξουσιαστές κομμουνιστές. Το κίνητρο για την επιλογή μας αυτή μάς το έδωσε η στροφή ενός κομματιού του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου στην Ελλάδα προς την εξιδανίκευση και την αναπαραγωγή των συνθημάτων, της φρασεολογίας και, εν τέλει, της πολιτικής λογικής της λενινιστικής ένοπλης αριστεράς. Η στροφή αυτή ισοδυναμεί, κατά τη γνώμη μας, με την εγκατάλειψη του αντικρατικού προσανατολισμού και φτάνει μέχρι την υποστήριξη των ασθενέστερων ιμπεριαλιστικών καπιταλιστικών δυνάμεων, που δεν κρύβονται καν πια πίσω από τον μανδύα του «σοσιαλιστικού στρατοπέδου».

Τα κείμενα που μεταφράσαμε δείχνουν γιατί, κατά τη γνώμη μας, η πρακτική της ένοπλης πρωτοπορίας δεν έχει καμία χρησιμότητα όσον αφορά τη μελλοντική διαδικασία της κοινωνικής επανάστασης, αν αυτή γίνει κατανοητή ως κατάργηση των καπιταλιστικών κοινωνικών σχέσεων και δημιουργία νέων μορφών και σχέσεων παραγωγής και επικοινωνίας. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η διαδικασία της κοινωνικής επανάστασης δεν περιλαμβάνει και μια βίαιη, ένοπλη πλευρά στον βαθμό που ο νέος κομμουνιστικός κόσμος θα πρέπει να συντρίψει τον παλιό κόσμο του χρήματος, της μισθωτής εργασίας, του κράτους και κάθε άλλης μορφής του κεφαλαίου και των δυνάμεων που το υπηρετούν. Ωστόσο, η βίαιη επαναστατική αντιπαράθεση του προλεταριάτου με το κεφάλαιο δεν είναι υπόθεση μιας ένοπλης πρωτοπορίας, ούτε μπορεί να χρησιμοποιήσει κάτι από την εμπειρία της.

Αντίθεση, Σεπτέμβριος 2017

 

http://antithesi.gr/

Νέες κυκλοφορίες στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του Επί τα Πρόσω

Ένα Ελευθεριακό Πρόταγμα (Ιστορία, εξέλιξη και πράξη) – Α’ τόμος | Ντιέγο Αμπάδ ντε Σαντιγιάν, εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες

Ένας ισχυρός λόγος για τον οποίο οι αναρχικοί απαξιώνουν, κατά κάποιον τρόπο, την πανάκεια που απορρέει από τον μαρξισμό είναι ότι η ελευθερία και η δικαιοσύνη δεν θα είναι επακόλουθα της πολιτικής κυριάρχησης των εργαζομένων. Το κακό δεν βρίσκεται μόνο στην αστική τάξη, στον καπιταλισμό, στο κράτος. Το κακό βρίσκεται κατά κύριο λόγο στην εθελοδουλία. Την τυραννία πρέπει να την πολεμήσουμε και στους σκλάβους, ίσως περισσότερο ακόμα απ’ ό,τι στους τυράννους. Ο σκλάβος και ο τύραννος είναι φτιαγμένοι από την ίδια πάστα. Αν εξαλείψουμε τον τύραννο αφήνοντας ανέπαφη τη σκλαβιά, δεν θα έχουμε κάνει τίποτα για την ελευθερία.

Είναι απαραίτητο να ξεπεράσουμε πια την περίοδο των κολακειών προς την εργατική τάξη. Στην κοινωνική επανάσταση δεν θα οδηγηθούμε πλέκοντας το εγκώμιο των εργαζομένων, αλλά διακηρύσσοντας την αλήθεια, και στην αλήθεια αναφέρεται η εξής πεποίθησή μας: για την τωρινή κατάσταση, είναι το ίδιο υπαίτιος ο σκλάβος και ο εκμεταλλευμένος όσο ο τύραννος και ο εκμεταλλευτής.
Οι εργαζόμενοι, με την ιδιότητά τους ως εργαζομένοι, δεν έχουν κάποια μοιραία και θεόσταλτη ιστορική αποστολή να εκπληρώσουν. Αποστολή εκπληρώνουν μόνο όσοι διαθέτουν βούληση για δράση, όσοι νιώθουν ν’ αφυπνίζεται στη συνείδησή τους η ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Για πρώτη φορά στα ελληνικά, κείμενα μιας πολύ σημαντικής προσωπικότητας του ισπανικού αναρχισμού, του Ντιέγο Αμπάδ ντε Σαντιγιάν. Ο πρώτος τόμος περιλαμβάνει κείμενά του μέχρι το 1936, λίγο πριν την ελευθεριακή επανάσταση.
_______________________________________________

Ο ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ ΣΕ ΚΙΝΗΣΗ

ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ, ΝΕΟΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ-ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ, Ibanez Tomas, εκδόσεις ΕΥΤΟΠΙΑ

Παρουσίαση

Το να επικροτούμε την αναβίωση του αναρχισμού, αλλά ταυτόχρονα να λυπούμαστε επειδή απομακρύνεται από τα παραδοσιακά του σχήματα, όπως κάνουν ορισμένοι αναρχικοί και ορισμένα ρεύματα, συνιστά αντίφαση που εμφανίζεται ξεκάθαρα αν αντιληφθούμε τον δεσμό που ενώνει αυτές τις δύο όψεις. Για άλλη μια φορά πρέπει να επιλέξουμε. Διότι ο αναρχισμός δεν θα είχε αναβιώσει ποτέ αν είχε παραμείνει ο ίδιος. Αν είμαστε αντίθετοι στην ανανέωσή του, είμαστε αναπόφευκτα αντίθετοι και στην επανεμφάνισή του. (…) Αν ο αναρχισμός δεν ήταν από τη φύση του σε συνεχή αλλαγή, θα έσπαγε αυτόν τον τόσο ιδιαίτερο δεσμό που ο ίδιος συντηρεί ανάμεσα στην ιδέα και τη δράση και ο οποίος αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά του στοιχεία. Θα γινόταν συνεπώς κάτι άλλο. Ο αναρχισμός δεν προϋπάρχει των πρακτικών που τον θεσμίζουν, ούτε όμως μπορεί να επιβιώσει και χωρίς αυτές που τον παράγουν καθημερινά. Αλλιώς θα ήταν ένα ιστορικό αξιοθέατο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

Σημείωμα της έκδοσης
Πρόλογος του συγγραφέα στην ελληνική έκδοση
Πρόλογος
Η ορμητική αναβίωση του αναρχισμού
Ο νεοαναρχισμός
Αιτίες της επανεμφάνισης και της ανανέωσης του αναρχισμού
Ο μετα-αναρχισμός
Χρονολογική βιβλιογραφία σχετικά με τον μετα-αναρχισμό
Ελευθεριακή προοπτική
1ο Παράρτημα: Από τη νεωτερικότητα στη μετανεωτερικότητα
2ο Παράρτημα: Ο μεταδομισμός: Σημείο καμπής στη σκέψη
3ο Παράρτημα: Σχετικισμός εναντίον απολυτότητας. Ηθική και αλήθεια

__________________________________________

“Μέσα στην Ομίχλη” του Abel Paz από τις ελευθεριακές εκδόσεις Ναυτίλος

To “Μέσα στην Ομίχλη” του Abel Paz, σε μετάφραση του Angel Perez Gonzalez, βιβλίο μέσα από το οποίο ο συγγραφέας περιγράφει τα βιώματα και τις αναμνήσεις από την τριετία 1939-1942, τα χρόνια δηλαδή αμέσως μετά την ήττα της Ισπανικής Επανάστασης και τη ζωή στα γαλλικά στρατόπεδα εκτόπισης προσφύγων βρίσκεται ήδη στα χέρια μας.Το συγκεκριμένο βιβλίο αναδεικνύει μια άλλη διάσταση πολύ λιγότερο γνωστή στο κοινό: τα χρόνια μετά την ήττα της Επανάστασης. Ποιά ήταν η μοίρα των ανθρώπων που έδωσαν σάρκα και οστά στο μεγαλύτερο κοινωνικό πείραμα του 20ου αιώνα και ίσως της ανθρώπινης ιστορίας; Ποιά ήταν η αντιμετώπιση των προσφύγων από τις δημοκρατίες της Δύσης; Πώς υπερασπίστηκαν οι αναρχικοί τις αξίες τους μέσα στην αγωνιώδη ζωή της εξορίας και της προσφυγιάς;Ο πίνακας του εξωφύλλου είναι του Ρομά Ισπανού αντιφασίστα Helios Gomez, με τίτλο Evacuacion (Εκκένωση) και αναπαριστά την έξοδο των Ισπανών αντιφασιστών από τη Βαρκελώνη.

______________________________________

Δεκέμβρης 2008

Ανάλυση και ερμηνεία: Οι αιτιώδεις μηχανισμοί πίσω από τα συγκρουσιακά γεγονότα

Δημήτρης Παπανικολόπουλος, εκδόσεις των Συναδέλφων

Δεν είναι και λίγες οι δολοφονίες νέων ανθρώπων που προκάλεσαν έντονα συγκρουσιακά γεγονότα. Το να μετατραπεί, όμως, μια δολοφονία σε σημαντικό σταθμό για μια γενιά που από το 2006 βρίσκεται συνεχώς στους δρόμους χρειάζεται να συναντηθούν πολλοί παράγοντες. Οι εξεγέρσεις δεν προκύπτουν επειδή απλώς “τα πράγματα είναι άσχημα”, επειδή η κρατική καταστολή ξεπέρασε κάποιο όριο, ή επειδή ούτως ή άλλως ριζοσπαστικές μειοψηφίες απεργάζονται εξεγέρσεις. Όλα αυτά μπορεί να υπάρχουν και οι εξεγέρσεις να λείπουν. Γιατί, λοιπόν, τα συ­γκρουσιακά γεγονότα πήραν τον χαρακτήρα εξέγερσης; Γιατί η εξέγερση είχε τέτοια έκταση και ένταση; Γιατί την εξέγερση ακολούθησε ύφεση ύστερα από δύο εβδομάδες; Πόση έκταση είχε πραγματικά η βία και πώς ερμηνεύεται; Τι άφησε ο Δεκέμβρης; Ηταν τελικά ή δεν ήταν εξέγερση; Όλα αυτά εξετάζονται αναλυτικά.

Η ιστορία αρχίζει κάπως έτσι: “Ένας μαθητής δολοφονήθηκε από αστυνομικό στα Εξάρχεια χωρίς σημαντικό λόγο μπροστά σε μάρτυρες σε μια περίοδο που η νομιμοποίηση της κυβέρνησης είχε τρωθεί. Εάν έλειπε έστω και μια λέξη από την παραπάνω πρόταση ίσως σήμερα να μην…”. Βλέπετε, δεν είναι αστυνομικό μυθιστόρημα. Στην επιστήμη κινούμαστε αντίθετα: αν και ξέρουμε από την αρχή τον δολοφόνο, μας ενδιαφέρει να μάθουμε όλα τ’ άλλα.

______________________________________________

Κρίση;

Γιώργος Μεταξάς, Οι εκδόσεις των συναδέλφων

Το βιβλίο του Γιώργου Μεταξά με τίτλο Κρίση; επιχειρεί να ανασυνθέσει τις οικονομικές εξελίξεις των τελευταίων 10 ετών. Ξεκινάει από την κρίση των υποβαθμισμένων ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων των ΗΠΑ το 2007 και φτάνει μέχρι τις μέρες μας και συγκεκριμένα την παράδοση του ΣΥΡΙΖΑ και τη συνέχιση της πολιτικής λιτότητας στην Ελλάδα.

_______________________________________________

 

Το λεξιλόγιο της αποανάπτυξης, εκδόσεις των Συναδέλφων

 

Επιμέλεια: Τζάκομο Ντ’ Αλίζα – Φεντερίκο Ντεμάρια – Γιώργος Καλλής

Ζούμε σε μια εποχή στασιμότητας, ταχείας φτωχοποίησης ενός τεράστιου μέρους του πληθυσμού, αυξανόμενων ανισοτήτων και κοινωνικο­οικολογικών καταστροφών. Στον κυρίαρχο λόγο, αυτά είναι αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης ή της έλλειψης ανάπτυξης. Αυτό το βιβλίο υποστηρίζει ότι η ίδια η ανάπτυξη είναι η αιτία αυτών των προβλημάτων και ότι έχει γίνει αντιοικονομική, οικολογικά μη βιώσιμη και εγγενώς άδικη.

Όταν η γλώσσα που μιλάμε δεν αρκεί ώστε να αρθρώσουμε αυτό που εκλιπαρεί να αρθρωθεί, τότε σημαίνει ότι έχει έρθει η ώρα για ένα νέο λεξιλόγιο.

Ένα ολόκληρο κίνημα –που ξεκίνησε από τη Γαλλία αρχικά ως κίνημα ακτιβιστών και διανοούμενων και κατόπιν έγινε μαζικό και παγκόσμιο– παλεύει για την απεμπλοκή της δημόσιας συζήτη­σης από τον στείρο οικονομισμό και την οριστική παύση της οικονομικής ανάπτυξης ως κοινωνικό στόχο. Η αποανάπτυξη συνεπάγεται κοινωνίες που θα χρησιμοποιούν λιγότερους φυσικούς πόρους και θα οργανώνονται για να ζήσουν με ριζικά διαφορετικό τρόπο. «Απλότητα», «συμβιωτικότητα», «αυτονομία», «φροντίδα», «κοινά» και «δαπάνη» είναι μερικές από τις λέξεις οι οποίες σκιαγραφούν μια κοινωνία αποανάπτυξης.

Το λεξιλόγιο της αποανάπτυξης είναι το πρώτο βιβλίο στην ελληνική γλώσσα που έρχεται να καλύψει πλήρως την έκρηξη της βιβλιογραφίας σχετικά με το θέμα. Παρουσιάζει και εξηγεί τις διαφορετικές γραμμές σκέψης και προτείνει τρόπους δράσης που μαζί συμπληρώνουν το παζλ της αποανάπτυξης. Το βιβλίο συγκεντρώνει κείμενα κορυφαίων επιστημόνων, νέων ερευνητών, αλλά και ακτιβιστών που κάνουν πράξη την αποανάπτυξη «εδώ και τώρα».

Πρόκειται για μια απαραίτητη πηγή πληροφοριών και έμπνευσης για όλους εκείνους που όχι μόνο πιστεύουν ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, αλλά εργάζονται και αγωνίζονται για να τον δημιουργήσουν σήμερα.

______________________________________

Η βαρύτητα στο ή, του Κώστα Γουρνά | εκδόσεις των Συναδέλφων

Η βαρύτητα στο ή είναι ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα, σε τρεις χρόνους. Ο συγγραφέας κινείται με την άνεση του χρονοταξιδιώτη από την Αθήνα του 2010 (λίγο μετά την τραγωδία της ΜΑΡΦΙΝ), στο Βερολίνο του 2034 και στο Βόλγκογκραντ του 2110.

Τρεις πολιτικές ιστορίες, τρεις ερωτικές ιστορίες, φαινομενικά αυτοτελείς, που όσο κυλά η ιστορία αλληλοτροφοδοτούνται. Ο Γενάρης και η Ρόζα, η Μελίνα και ο Οδυσσέας, ο Τσάρλυ, ο Ματίας, η Ίντυ, ο Σων και ο Τσάο Εξ, όλοι τους αναρχικοί ή συμπαθούντες τέμνουν τις ζωές τους σε μια ιστορία που έχει πολλές αναφορές στην έννοια του χρόνου.
Από τη θεωρία των χορδών μέχρι τον θρυλικό παντογνώστη προπονητή ποδοσφαίρου, το βιβλίο κρατάει τον αναγνώστη σε αγωνία με το σπονδυλωτό μοτίβο του και την αλληλουχία καταστάσεων και γεγονότων, που δεν θα μπορούσαν να απέχουν πολύ από τη μέλλουσα πραγματικότητα. Μια πολιτική και κοινωνική ακτινογραφία της κρίσης και όσων αυτή φέρει τον αιώνα που διανύουμε.
Ένα βιβλίο για την ηθική και την επανάσταση, όπως αξίζει να είναι. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

__________________________________________

 

Ερυθρές Ταξιαρχίες μια Ιταλική υπόθεση, εκδόσεις διάδοση

Αυτό το βιβλίο-συνέντευξη του κατασυκοφαντημένου Μάριο Μορέττι μας βοηθάει να κατανοήσουμε τι πραγματικά σημαίνει να αφιερώνεις τη ζωή σου στον ένοπλο αγώνα, να μάχεσαι για πάνω από μία δεκαετία και τελικά να βιώνεις την υποχώρηση, έπειτα τη φυλακή και τέλος την απώλεια της συλλογικής ταυτότητας που πρόσφερε σε αυτούς τους ανθρώπους την αξιοζήλευτη δυνατότητα να νιώθουν ο ένας τον άλλο “σύντροφο”. Ο Μορέττι δεν μασάει τα λόγια του όταν φτάνει στο σημείο της αυτοκριτικής, δεν κάνει μια αγιογραφία του αντάρτικου και των ανταρτών πόλης. Κάνει κάτι πολύ πιο σημαντικό, αποδεικνύει με τη στάση του ότι η συλλογική μνήμη δεν είναι λέξεις σε κάποια δικογραφία που δεν αξίζουν ούτε όσο το χαρτί πάνω στο οποίο είναι γραμμένες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).

___________________________________________

ΜΟΛΟΤ 3# Τεύχος

Περιεχόμενα

-Η ειδική μνημονιακή έκφραση της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης στην Ελλάδα και τα σύγχρονα επαναστατικά καθήκοντα.

-Σχετικά με την πώληση των «κόκκινων» δανείων και τη σημασία τους.

-Συμβολή στην Εκδήλωση/Βιβλιοπαρουσίαση με τον πολιτικό κρατούμενο Δ. Κουφοντίνα για την πολιτική συγκυρία και την επαναστατική προοπτική στο Κ* ΒΟΞ (30/6/16).

-Παρέμβαση του συντρόφου Δημήτρη Κουφοντίνα.

-Ελληνική εξωτερική πολιτική και σχέδια γεωστρατηγικής αναβάθμισης. Μέρος Β: Σχέσεις Ελλάδας-Ισραήλ.

-Χρυσή Αυγή: Η φωνή του κεφαλαίου μέσα από τις ερωτήσεις της στο αστικό κοινοβούλιο.

-Το κατειλημμένο Κέντρο Απεξάρτησης «HASAN FERIT GEDIK» ανήκει στους συντρόφους του Λαϊκού Μετώπου Τουρκίας, το λαό και τους αγώνες του.

-Συνέντευξη στη Διεθνή Κόκκινη Βοήθεια του Ρώσου επαναστάτη κομμουνιστή A. Sokolov, πρώην κρατούμενου στην Ουκρανία.

-Είναι ο Διαφωτισμός, ηλίθιε! Σχόλιο με αφορμή το σκίτσο του Charlie Hebdo.

____________________________________________

ΛΑΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – ΛΑΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ, εκδόσεις Προμαχώνας

Ο συγγραφέας στρατηγός Βο Νγκουγιέν Γκιάπ, μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του διεθνούς επαναστατικού – προοδευτικού κινήματος του 20ου αιώνα, θεωρείται, από εχθρούς και φίλους, αξεπέραστη στρατιωτική φυσιογνωμία. Η επιλογή να μεταφραστεί την δεδομένη στιγμή και στις δεδομένες συνθήκες μια συλλογή κειμένων και άρθρων του στρατηγού Γκιάπ, γίνεται τόσο εξαιτίας της ανεπαρκούς ελληνικής πολιτικής βιβλιογραφίας σε σχέση με το Βιετναμέζικο απελευθερωτικό επαναστατικό  πόλεμο όσο και για τον πλούτο πολιτικών – στρατιωτικών εμπειριών που μπορεί να αποκομίσει ο αναγνώστης από την αποτύπωση της ιδιοφυούς πολιτικής – στρατιωτικής αντίληψης του.

___________________________________________

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2017, Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών

_________________________________________

Ο Λα Μποεσί προφήτης της ελευθερίας, Μιγκέλ Αμπενσούρ, εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες,

Με τη σκανδαλώδη υπόθεση που προτείνει στον Λόγο περί εθελοδουλείας, ο Λα Μποεσί πραγματοποιεί τον 16ο αιώνα μια ρήξη –επιστημολογική, φιλοσοφική, αλλά και πολιτική– που μετασχηματίζει τα δεδομένα της κλασικής θεωρίας της κυριαρχίας όπως και το ίδιο το πολιτικό ερώτημα. Μετατοπίζοντας το βλέμμα από τους κυρίαρχους στους κυριαρχούμενους, προσπαθεί να φέρει στο φως τις πολλαπλές οδούς μέσω των οποίων οι κυριαρχούμενοι συμμετέχουν ενεργά στην ίδια τους την υποδούλωση. Επιφέρει έτσι μια αλλαγή παραδείγματος στον τρόπο που γίνεται αντιληπτό το ανθρώπινο στο πολιτικό πεδίο, αλλαγή η οποία, μακριά από το να συμβάλλει σε μια ελευθεροκτόνα προσέγγιση, διανοίγει νέες δυνατότητες στην υπόθεση της ανθρώπινης χειραφέτησης.
Ο Μιγκέλ Αμπενσούρ εμβαθύνει στην υπόθεση της εθελοδουλείας με στόχο να αναδείξει την καλή της χρήση, στόχο που είχε και ο ίδιος ο Λα Μποεσί αποτελώντας έναν σύγχρονο προφήτη της ελευθερίας.
____________________________________________

Κοινωνικός Αναρχισμός #5

Περιεχόμενα

Σημείωμα της συντακτικής ομάδας
Σωτήρης Λυκουργιώτης
«Προλετάριοι όλων των χωρών, τέρμα η δουλειά»
Αλέξανδρος Ηλιάδης
Μηχανές και κοινωνική σχέση – κεφάλαιο
Αντώνης Δρακωνάκης
Για την εξέγερση του πρεκαριάτου
Antisystemic
Η εργασία δεν είναι πια αυτό που ήταν
Νόρμπερτ Τρένκλε
Η εργασία στην εποχή του πλασματικού κεφαλαίου
Wayne Price
Μια αναρχική κριτική της πολιτικής οικονομίας του Μαρξ
Δημήτρης Τρωαδίτης
Εργατική τάξη, μετανάστευση και κρίση στην Αυστραλία
Νεφέλη – Μυρτώ Πανδίρη
Η σύντομη άνοιξη του συνδικαλισμού βάσης στην Ελλάδα
Ιωάννα Μιχαήλ
Το μαυροκόκκινο μέλλον μας

_______________________________________

Θάνατος, Todd May, εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες

Είναι δυνατό να προστατευτούμε από άλλα δεινά, όσον αφορά τον θάνατο όμως, εμείς οι άνθρωποι ζούμε σε μια πόλη χωρίς τείχη.
Επίκουρος

Θα ήθελα να ισχυριστώ εξαρχής κάτι τολμηρό: το γεγονός πως πεθαίνουμε είναι το σημαντικότερο γεγονός για εμάς.
Κατά κύριο λόγο, αγνοούμε τον θάνατο. Σχεδιάζουμε το μέλλον σαν να μην πρόκειται να συμβεί. Δεν πορευόμαστε σαν τα υπόλοιπα ζώα που η επίγνωση του θανάτου τους αναδύεται μόνο όταν αντιμετωπίζουν μια απειλή. Με μια έννοια, γνωρίζουμε πως θα πεθάνουμε. Γνωρίζουμε ότι ο θάνατός μας θα είναι το τέλος μας, ότι ο θάνατος δεν είναι ένα επίτευγμα ή ένας σκοπός, και ότι με κάποιο τρόπο είναι ταυτόχρονα αναπόφευκτος και αβέβαιος. Παρ’ όλα αυτά, τρέχουμε μακριά από αυτή τη γνώση σαν να μην έχει καμιά σχέση με μας. Ο θάνατος, όταν έρχεται, πάντοτε μας σοκάρει, αποτελεί ένα χτύπημα που μας έρχεται απέξω, παρά αποτελεί μια κεντρική ανθρώπινη δυνατότητα. Αντιδρούμε στον θάνατο -των άλλων- περισσότερο ως κάτι που τους συνέβη παρά ως κάτι που σχετίζεται με το ποιοι είναι. Αν το βλέπαμε ως κάτι που σχετίζεται με το ποιοι είμαστε, θα έπρεπε επίσης να δούμε τον εαυτό μας με όρους θνητότητας. Για τους περισσότερους από εμάς, τον περισσότερο καιρό τουλάχιστον, αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να αντέξουμε.
Todd May

________________________________________

Αντάρτικο, Δημήτρης Γκιούλος, Κωνσταντίνος Παπαπρίλης – Πανάτσας, συνεργατικές εκδόσεις Κουρσάλ

Πρόκειται για έναν διάλογο που οι δυο συγγραφείς δημιούργησαν από κοινού και αποτυπώνει τις ποιητικές τους ανταλλαγές. Το βιβλίο περιλαμβάνει συνολικά οκτώ διαλόγους, θεματικές ενότητες μιας κουβέντας που με όπλο την κρυπτική γλώσσα της ποίησης προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει το παρόν.

___________________________________________

Το ημερολόγιο των εργαζομένων, ΕΣΕ

Η Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ) αποτελεί ένωση εργαζομένων που ασκεί συνδικαλιστική δράση με βάση τις αρχές του ελευθεριακού συνδικαλισμού.

Η ΕΣΕ θεωρεί πως το μέλλον της κοινωνίας ανήκει στον κόσμο της εργασίας. Οι εργαζόμενοι παράγουν τον κοινωνικό πλούτο, όμως είναι αποκλεισμένοι από αυτόν. Η κοινωνική απελευθέρωση είναι αναγκαία και επιτακτική. Ο κόσμος της εργασίας πρέπει να πάρει τις τύχες στα χέρια του.
Η ΕΣΕ θεωρεί και δική της κληρονομιά την ιστορία του εργατικού κινήματος, την ιστορία του κινήματος της κοινωνικής χειραφέτησης. Εμπνέεται από την πλούσια εμπειρία του αναρχοσυνδικαλισμού και του επαναστατικού συνδικαλισμού. Αντλεί διδάγματα από την πείρα των κοινωνικών επαναστάσεων και ιδιαίτερα από τις ελευθεριακές τους τάσεις. Αποτελεί παράδειγμα για μας η δράση της CNT στο πλαίσιο της Ισπανικής Επανάστασης (1936-1939). Οι ιδέες του ελευθεριακού συνδικαλισμού δεν είναι κάτι το πρόσκαιρο, έρχονται από πολύ μακριά και πάνε πολύ μακριά.
Σκοπός της ΕΣΕ είναι η ανάπτυξη ενός διαφορετικού συνδικαλισμού, οριζόντιου, αντιιεραρχικού, αυτοδιαχειριστικού, ταυτόχρονα διεκδικητικού και επαναστατικού. Επιτακτική είναι η ανάγκη συνολικής ρήξης με τον γραφειοκρατικό συνδικαλισμό. Η ΕΣΕ θέτει ως έναν από τους μακροπρόθεσμους στόχους της τη δημιουργία μιας Ελευθεριακής Συνομοσπονδίας Εργασίας. Σκοπός της ΕΣΕ είναι η κατάργηση όλων των ταξικών και ιεραρχικών διακρίσεων στην κοινωνία. Κανένα προνόμιο για κανέναν δεν είναι αποδεκτό. Σκοπός της ΕΣΕ είναι η προβολή της ιδέας ότι η ομοσπονδιακή και οριζόντια δομή, εκτός από εργαλείο αποτελεσματικής συνδικαλιστικής δράσης, είναι μια πρόταση οργάνωσης της παραγωγής, της οικονομίας, της κοινωνίας.
Η ΕΣΕ συγκροτείται ομοσπονδιακά, βασιζόμενη σε τοπικές και κλαδικές ενώσεις. Λειτουργεί με συνελεύσεις και συνδιασκέψεις. (Από την έκδοση)

Περιεχόμενα

Χρονολόγιο 1936 – 1937
Οι γυναίκες στην Ισπανική επανάσταση
Κολλεκτιβοποίηση στην εξεγερμένη Ισπανία
Οι αγροτικές κολλεκτίβες
Κολλεκτιβοποίηση των Σιδηροδρόμων
Κολλεκτιβοποίηση στο Τραμ της Βαρκελώνης
Ο εμφύλιος μέσα στον εμφύλιο (τα γεγονότα στη Βαρκελώνη το Μάη του 1937)
Χρονολόγιο 1938 – 1939
Έλληνες αντιφασίστες στον Ισπανικό Εμφύλιο
Ισπανική επανάσταση και εκπαίδευση
Βιβλιογραφία

______________________________________

Σάντοκαν, μια ιστορία της Καμόρα

Νάνι Μπαλεστρίνι, εκδόσεις βιβλιοπέλαγος

Ο Σάντοκαν ήταν ένας μυθικός Μαλαίσιος πειρατής, ήρωας του ομώνυμου μυθιστορήματος του Εμίλιο Σαλγκάρι. Ο Σάντοκαν ήταν και η αρχετυπική μορφή πολλών ταινιών, τηλεοπτικών σειρών, παιδικών μυθιστορημάτων και ταινιών κινουμένων σχεδίων. Ο Σάντοκαν τελικά στοίχειωσε το συλλογικό λαϊκό υποσυνείδητο στην Ιταλία: με αυτήν την προσωνυμία έγινε γνωστός ο αρχιμαφιόζος της Καμόρα Φραντσέσκο Σκιαβόνε, που συνελήφθη το 1998 και μετά από μια θυελλώδη δίκη καταδικάσθηκε το 2008 σε ισόβια. Επιχειρηματικό μυαλό, με λογική και ευαισθησία οικογενειάρχη, πολύτεκνος, θαυμαστής του Ναπολέοντα, άφησε στην οικογένειά του και τη φατρία μια αμύθητη περιουσία.Κάτι που ήταν λογικό να συμβεί, γιατί μαφία, όσο και αν το κρύβουν τα ΜΜΕ και οι κάθε λογής μηχανισμοί χειραγώγησης των «από πάνω» σημαίνει, σε τελική ανάλυση, λαϊκός καπιταλισμός στην πράξη. Και ο καπιταλισμός, είτε μας αρέσει είτε όχι, εξακολουθεί να λαμπρύνει τα όνειρα και να σκιάζει τις ζωές των «από κάτω» στον ανεπτυγμένο κόσμο. Από την Ιταλία μέχρι τη Ρωσία, από το Μεξικό μέχρι την Ελλάδα.
Σάντοκαν είναι λοιπόν και ο τίτλος του σχετικά πρόσφατου μυθιστορήματος του Νάνι Μπαλεστρίνι (2005). Μέσα από τα μάτια και τα βιώματα ενός παιδιού, το οποίο κοινωνικοποιείται καθώς ανδρώνεται μαζί και… παράλληλα με τη φατρία, παρακολουθούμε τα γεγονότα που σημάδεψαν την άνοδο και την παγίωση στην εξουσία της φατρίας των «Καζαλέζι» και την οικοδόμηση της οικονομικής αυτοκρατορίας τους, που σταδιακά εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Από την πρωταρχική συσσώρευση του κοινού οργανωμένου εγκλήματος μέχρι τις κρατικές εργολαβίες. Ένα βιβλίο που παρακολουθεί τη μεταπολεμική κοινωνική και οικονομική ιστορία της «βαθιάς» Ιταλίας, από την εποχή της εσωτερικής μετανάστευσης προς το βορρά μέχρι την άφιξη των ανατολικοευρωπαίων αρχικά και των τριτοκοσμικών στη συνέχεια οικονομικών μεταναστών.
____________________________________________

Η απόδραση των βούρλων (ένας δραπέτης θυμάται), εκδόσεις ασύμμετρη απειλή

Η μεγάλη στιγμή φαινόταν πολύ κοντά πια. Με ενθουσιασμό καθαρίσανε τη στοά πετώντας τα μπάζα στο βόθρο. Σε δυο μέρες, εκείνη η απαίσια στενή σωλήνα μεταβλήθηκε σε πραγματικό τούνελ, άνετο, καθαρό, φωταγωγημένο.
Μπορούσες τώρα να μπουσουλάς ελεύθερα κι όχι να σέρνεσαι σαν το φίδι. Χαίρεσαι να τη βλέπεις. Άξια έγινε σε λίγες μέρες οδός απελευθέρωσης 27 πολιτικών κρατουμένων…
_________________________________________

“Οι arditi del popolo και η αναπότρεπτη ορθότητα του αναρχισμού- δοκίμιο πάνω στη διαστρέβλωση της ιστορίας τους από το Σ.Ε.Κ”.

Iain McKay, εκδόσεις αλληλεγγύη
Το βιβλίο διατίθεται με ελεύθερη συνεισφορά και θα το βρείτε σε στέκια-καταλήψεις- εκδηλώσεις του αναρχικού κινήματος και αποτελεί κριτική του βιβλίου του Tom Behan με τίτλο “Arditi del Popolo¨Η ιστορία της πρώτης αντιφασιστικής οργάνωσης και η αποτρέψιμη άνοδος του Μουσολίνι” που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις του Μαρξιστικού Βιβλιοπώλείου.
_________________________________________

Αναρχική Αντίσταση στην Δικτατορία Βιντάλ, εκδόσεις Ασύμμετρη Απειλή

_________________________________________
αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί τα Πρόσω, Πατρέως 87 _Πάτρα
ανοιχτά κάθε Τρίτη και Πέμπτη μετά τις 19:00

ΕΚΘΕΣΗ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΟΝ ΕΣΠΕΡΟ

 

af_book

“τα αναρχικά βιβλία είναι όπλα ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό”

ΣΑΒΒΑΤΟ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 12 μ. στον Έσπερο (πλ. Γεωργίου)

αυτοδιαχειριζόμενος χώρος «επί τα πρόσω»
(Πατρέως 87, κοντά στις σκάλες)
epitaprosw.espivblogs.net

Νέες κυκλοφορίες στο βιβλιοπωλείο κινηματικών εκδόσεων

 349136-big

ΟΙ ΙΣΠΑΝΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΤΑ ΗΡΩΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ 1868 – 1936

Συγγραφέας: ΜΠΟΥΚΤΣΙΝ ΜΑΡΕΙ

Εκδότης: ΒΙΒΛΙΟΠΕΛΑΓΟΣ

Περίληψη – Τι προηγήθηκε ώστε να γίνει η Ισπανική Επανάσταση; Γιατί ο αναρχισμός ρίζωσε στην Ισπανία και όχι στη Γερμανία, στη Ρωσία ή αλλού; Ποιές ήταν οι φεντεραλιστικές απόψεις του Προυντόν, ποιος ο αναρχικός κολεκτιβισμός που πρέσβευε ο Μπακούνιν και τι ο αναρχοκομμουνισμός του Κροπότκιν; Σε τι διέφερε ο επαναστατικός συνδικαλισμός από τον αναρχοσυνδικαλισμό; Πως όλα τα ρεύματα ιδεών συνέβαλαν ώστε να κρατηθεί ζωντανός ……
koinonika-apovlita«Κοινωνικά Απόβλητα»; Η ιστορία της πανκ σκηνής στην Αθήνα 1979-2015

Η κουλτούρα, τα συγκροτήματα, οι ομάδες συναυλιών, οι καταλήψεις, η σχέση της πανκ σκηνής με το ανταγωνιστικό κίνημα είναι κάποια από τα ζητήματα που θίγονται στο βιβλίο. Μια μελέτη που αποτελείται από αφηγήσεις ζωής πρώην και εν ενεργεία μελών της σκηνής.

12227756_866108776836328_2471231488352681555_n
Giorgio Agamben “Αυτό που μένει από το Άουσβιτς: Το αρχείο και ο μάρτυρας” από τις εκδόσεις Εξάρχεια.

“Εάν το πρόβλημα των ιστορικών συνθηκών (υλικών, τεχνικών, γραφειοκρατικών, νομικών) στις οποίες συνέβη η εξόντωση των Εβραίων μπορεί να θεωρηθεί σήμερα επαρκώς αποσαφηνισμένο, πολύ διαφορετική είναι η κατάσταση αναφορικά με την ηθική και πολιτική σημασία της εξόντωσης ή ακόμη και της ανθρώπινης κατανόησης αυτών που συνέβησαν. Δηλαδή, σε τελική ανάλυση, της επικαιρότητάς τους. Εδώ δεν λείπει μονάχα κάτι σαν μια προσπάθεια σφαιρικής κατανόησης, αλλά ακόμη και το νόημα και οι λόγοι της συμπεριφοράς των δημίων και των θυμάτων, και πολύ συχνά τα ίδια τους τα λόγια, συνεχίζουν να παρουσιάζονται σαν αίνιγμα.
Ανάμεσα σε αυτούς που θέλουν να καταλάβουν πολλά και πολύ γρήγορα και έχουν εξηγήσεις για τα πάντα, και αυτούς που με φτηνό τρόπο ιεροποιούν αρνούμενοι να καταλάβουν, αυτό το βιβλίο επιλέγει έναν τρίτο δρόμο: Προσπαθεί να ακούσει όχι τόσο τη φωνή των μαρτύρων όσο το κενό που δεν μπορεί να κατατεθεί, την «απρόσωπη παρουσία» που κάθε μαρτυρία αναγκαστικά εμπεριέχει (δηλαδή, σύμφωνα με τα λόγια του Πρίμο Λέβι, εκείνους που «έπιασαν πάτο», τους «μουσουλμάνους»). Στη βάση αυτή, το Άουσβιτς δεν παρουσιάζεται μονάχα ως ένα στρατόπεδο θανάτου, αλλά ως ο τόπος διεξαγωγής ενός πειράματος ακόμη πιο απροσδόκητου, όπου τα όρια μεταξύ ανθρώπινου και απάνθρωπου ακυρώνονται και, μέσω της δοκιμασίας του Άουσβιτς, ολόκληρος ο ηθικός στοχασμός της εποχής μας δείχνει την ανεπάρκειά του ως προς το να μπορέσει να αφήσει να φανεί μέσα από τα ερείπιά του το αβέβαιο προφίλ μιας νέας ηθικής γης: εκείνη της μαρτυρίας.”

11703122_808920525888487_2268634625093732174_n
“Μετά τον Καστοριάδη: Δρόμοι της αυτονομίας στον 21ο αιώνα” (εκδ. Εξάρχεια)

“Καθώς κεντρικές σημασίες καταρρέουν, οι λόγοι της κυριαρχίας και οι παραφυάδες τους ξεγυμνώνονται σαν νεύρα. Ο αγώνας για την αυτονομία και την ελευθερία δεν μπορεί να κερδηθεί παρά από μια κοινωνία που βασίζεται σε μια υποκειμενικότητα αναστοχαστική, με πραγματική παιδεία και με ισχυρή ιστορική συνείδηση”.

11113142_770201873093686_3137757012182938034_n
“Νίκολο Μακιαβέλι: Αμηχανία και Μηχανική: Ελευθερία και Πολιτικός Χρόνος στα θεμέλια της Νεωτερικότητας”

Πρόλογος: Γιώργος Φαράκλας

Από την ελευθερία πρέπει να ξεκινήσουμε τη μελέτη μας, πρόκειται, εξάλλου, για το πιο εύφλεκτο υλικό στην Ιστορία.
Σ.Σ.

Ο Σωτήρης Σιαμανδούρας εισδύει με δύο τρόπους στο μακιαβελικό έργο. Αφενός, διαβάζει και ανακατασκευάζει το μακιαβελικό κείμενο. Αφετέρου, αναζητεί μέσα το σημείο καμπής που το θεμιτό παιχνίδι μεταβάλλεται σε αθέμιτο, που η πολιτική υπερβαίνει τα όρια του ηθικά αδιάφορου. Προσφεύγει σε δύο ερωτήματα που έρχονται να φωτίσουν με πρωτότυπο τρόπο το μακιαβελικό έργο: Το ερώτημα του είδους της ελευθερίας στο οποίο αναφέρεται και του είδους χρονικότητας το οποίο απαιτεί μια τέτοια ελευθερία. Έτσι, εξοπλίζει τον εαυτό του, και εμάς, με εργαλεία ικανά να ασκήσουν κριτική στην πολιτική. Ποτέ, κατά την καταβύθισή του στο έργο, δεν λησμονεί ότι εδώ γίνεται λόγος για ανθρώπους. Η ίδια η επιβολή του δικαίου μεταβάλλεται μπρος στα μάτια του σε εφιάλτη. Έτσι, ο μακιαβελικός λόγος δεν καταγγέλλεται, αναλύεται, πλην όμως η ανάλυση αυτή μάς φέρνει κοντά στις εμπειρίες του 20ού αιώνα, όπου η πολιτική υπέρ της δίκαιης πολιτείας συχνά μετατράπηκε σε πολιτική κατάφωρης αδικίας.

b199495

Μήνυμα σε αυτούς που αγωνίζονται

Ραούλ Βανεγκέμ

Το σημαντικό σήμερα δεν είναι πλέον οι ιδεολογικές αντιπαραθέσεις. Η πολιτική δεν αποτελεί πια τίποτε άλλο παρά μια αγορά όπου, με το πρόσχημα της δημοκρατίας, οι πελατειακές σχέσεις είναι νόμος και διαιωνίζουν την επαίσχυντη αναζήτηση για εξουσία και τις πρακτικές της καθημερινής δισφθοράς. Το πεδίο της μάχης μας είναι ταυτόχρονα και αδιαχώριστα, αφενός, η καθημερινή μας ζωή και, αφετέρου, το περιβάλλον που της επιτρέπει να ανθίζει. Η υπεράσπιση της ατομικής και κοινωνικής μας ύπαρξης συνεπάγεται τη δημιουργία ζωνών απελευθερωμένων από τη δικτατορία της αγοράς, ζωνών που η ελεύθερη πρόσβαση στα αγαθά, η δημιουργία και η άμεση δημοκρατία καταδεικνύουν ότι το κράτος δεν είναι τίποτα και ότι εμείς είμαστε οι ίδιοι επιφορτισμένοι με το καθήκον να δημιουργήσουμε τα θεμέλια για μια πραγματικά ανθρώπινη κοινωνία. Τα σπάνια ανθρώπινα κατορθώματα έχουν επιτευχθεί όχι από θυσίες, αλλά από το πείσμα εκείνων που είχαν αναλάβει το εκάστοτε εγχείρημα. Δεν είχαν ποτέ μακροπρόθεσμες προσδοκίες, απλά η θέληση αυτών που το επιχειρούσαν ήταν αμείωτη. Υποχωρούν καμιά φορά από καταπίεση, ξανασηκώνονται και αρχίζουν ξανά. Η επαναστατική συνείδηση δεν πεθαίνει ποτέ.

wiwaΚεν Σάρο-Ουίουα
Ένας μήνας και μία ημέρα:
Ημερολόγιο φυλακής
Μετάφραση: Παναγιώτης Σουλτάνης

Ο Κεν Σάρο-Ουίουα απαγχονίστηκε στις 10 Νοεμβρίου 1995 επειδή υπερασπίστηκε τη ζωή απέναντι στον θάνατο.

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε από τον ίδιο κατά τη διάρκεια της κράτησής του. Η έκδοσή του είναι ένας φόρος τιμής σε μια προσωπικότητα σύμβολο για τον μικρό λαό των Ογκόνι, που με τη συνειδητή του θυσία έγινε συνάμα ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανυποχώρητου αγώνα των αδυνάμων απέναντι σε τρομακτικούς μηχανισμούς επιβολής. Η εκτέλεση του Κεν Σάρο-Ουίουα έστρεψε το βλέμμα της διεθνούς κοινότητας στα έργα και τις ημέρες της Shell στο Δέλτα του Νίγηρα, στην αδιανόητη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος στην περιοχή, αλλά και ριζοσπαστικοποίησε τον αγώνα των Ογκόνι, που έκτοτε διεκδίκησαν ακόμη πιο δυναμικά το δικαίωμά τους στην επιβίωση.

Δυστυχώς ο Κεν Σάρο-Ουίουα δεν ήταν ο τελευταίος μάρτυρας της δολοφονικής δράσης των πολυεθνικών. Η γη των Ογκόνι δεν ήταν η τελευταία που καταστράφηκε από το αδηφάγο κυνήγι του κέρδους. Οι περιβαλλοντικές καταστροφές συνεχίζονται αμείωτες ανά τον πλανήτη – αλλά και στην Ελλάδα: πιο πρόσφατο παράδειγμα οι Σκουριές στη Χαλκιδική.

xeirafetisiΔημήτρης Αργυρός
Οι δυναμικές της χειραφέτησης
Από το «δικαστήριο της ιστορίας» στους «ελεύθερους συνεταιρισμένους παραγωγούς»

Ο Δημήτρης Αργυρός με αυτή τη συλλογή κειμένων αναζητεί νέους δρόμους στην υπόθεση της ανθρώπινης χειραφέτησης και απελευθέρωσης με αφετηρία, όχι κάποιο «θεόπνευστο σχέδιο» που έχει εκπονήσει κάποια «φωτισμένη πρωτοπορία», αλλά την προσπάθεια αυτοχειραφέτησης των ανθρώπων μέσω της επιλογής να γίνουν ελεύθεροι συνεταιρσμένοι παραγωγοί.

Η βάση των κειμένων του βιβλίου είναι οι φιλοσοφικές, πολιτικές και κοινωνικές αναζητήσεις μου στον δικτυακό τόπο sufir3d (www.argiros.net). Αναζητήσεις και αναστοχασμοί που έχουν για καμβά τον αγώνα του ανθρώπου, του ελεύθερου ανθρώπου, να άρει τον κόσμο της αλλοτρίωσης, τον κόσμο της σκλαβιάς, τον κόσμο της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης. Τον αγώνα να διεκδικήσει το όνειρο, το όραμα, το πρόταγμα, το διακύβευμα μιας κοινωνίας, μιας ανθρωπότητας δίχως αποξένωση, σκλαβιά και καταπίεση.

Έναν κόσμο ελευθερίας, καθολικής ελευθερίας, για τον ίδιο και τους συνανθρώπους του, για την ίδια την ανθρωπότητα, τη φύση και την κοσμικότητα. Μια ουτοπία που γεννιέται ως άρνηση μέσα στα σπλάχνα αυτού του κόσμου της λησμονιάς. Ως κατάφαση και απόρροια της ελεύθερης επιλογής των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών, που αρνούνται συνειδητά να συνεχίζουν να παίζουν στο δίπολο αφέντης-εργάτης, που αρνούνται και τους δύο πόλους της αντίφασης/αντίθεσης.

aatwΣυλλογικό έργο

Αναρχικοί Ενάντια στο Τείχος

Άμεση δράση και αλληλεγγύη με τον παλαιστινιακό λαϊκό αγώνα

Επιμέλεια: Ούρι Γκόρντον – Οχάλ Γκράιτσερ

Μετάφραση: Γιώργος Καρατζάς

Πόσο εύκολο είναι να ονομάζεσαι Γιονάταν, Γιούρι, Τάλι, Γκιλ, Σάρα, Ρουθ και να θέλεις να απαλλαγείς από τα «σιωνιστικά γυαλιά» που –στις πλείστες των περιπτώσεων– σου έχουν φορέσει από την ημέρα που γεννήθηκες στο Ισραήλ; Και ποιο είναι το τίμημα αν τολμήσεις να το κάνεις;

Να μεγαλώνεις σε ένα εθνικιστικό περιβάλλον, να μαθαίνεις αριθμητική στο σχολείο μετρώντας τανκς αντί για μήλα και η μπάλα σου να πέφτει συνέχεια σε πόδια στρατιωτών που φυλάνε κάθε γωνιά στο όνομα της «ασφάλειας». Και τι θα συμβεί αν μια μέρα η συνείδησή σου ξυπνήσει και καταλάβεις το νόημα του σιωνισμού και της κατοχής; Αν μια μέρα σπάσεις τα τείχη του φόβου, του ρατσισμού, του εθνικισμού που για χρόνια χτίζουν μέσα στο κεφάλι σου; Αν αρνηθείς να υπηρετήσεις στον στρατό για να μη γίνεις συνένοχος στο έγκλημα; Και αν τελικά αποφασίσεις ότι η ελευθερία δεν μπορεί να είναι προνόμιο των λίγων «εκλεκτών» και σταθείς στο πλευρό των καταπιεσμένων;

Αυτοί είναι οι Αναρχικοί Ενάντια στο Τείχος: μία από τις πιο γενναίες και αφοσιωμένες ομάδες που δουλεύουν ενάντια στην κατοχή. Πηγαίνουν εκεί που άλλοι Ισραηλινοί φοβούνται να πάνε, βάζουν τους εαυτούς τους τακτικά σε σωματικό και συναισθηματικό κίνδυνο, και οικοδομούν ένα εντελώς νέο επίπεδο συμμαχιών με τους Παλαιστίνιους που αγωνίζονται για δικαιοσύνη.

1 ευρώ από κάθε αντίτυπο που πωλείται, θα δίνεται στο ταμείο δικαστικών εξόδων των Αναρχικών Ενάντια στο Τείχος.

 

 

Νέες κυκλοφορίες από τις εκδόσεις opportuna. Θα τις βρείτε στο βιβλιοπωλείο κινηματικών εκδόσεων του Επί τα Πρόσω

kropotkin-2015

Τοπνεύμα της επαναστάσεως

Πιοτρ ΚροπότκινΕπιμέλεια, εισαγωγή Νίκου ΠαπαχριστόπουλουΜετάφραση Ιωάννη Μαγκανάρα

Ένα ιστορικό κείμενο του Κροπότκιν, το οποίο εξεδόθη το 1881 από το τυπογραφείο του Ζυρά, και μία ιστορική μετάφραση στα ελληνικά, του 1898, από τον Ιωάννη Μαγκανάρα, εκδότη της αναρχικής εφημερίδας Επί τα πρόσω. Μπροσούρα η οποία αναδεικνύει την αναγκαιότητα σύμπλευσης θεωρίας και πράξης, απαριθμώντας τα μέσα τα οποία συμβάλλουν στην ευόδωση του επαναστατικού ιδεώδους. Ως επίμετρο τα δύο πρώτα φύλλα της εφημερίδας Επί τα πρόσω, της 1ης και της 7ης Απριλίου του 1896.

girard

Αναρχικοί και ληστές

Αντρέ ΖιράρΜετάφραση, επιμέλεια, εισαγωγή Νίκου ΠαπαχριστόπουλουΕπίμετρο Ελιζέ Ρεκλύ, Πιοτρ Κροπότκιν

Κείμενο του 1914, το οποίο συνέγραψε ο αναρχικός στοχαστής και αρθρογράφος Αντρέ Ζιράρ, εκ των βασικών συνεργατών της εφημερίδας Temps nouveaux, η οποία εξεδίδετο υπό την διεύθυνση του Ζαν Γκραβ. Μία απόπειρα κατοχύρωσης του αναρχικού προτάγματος, η σκιαγράφηση του ιδεατού περιβλήματός του και ως εκ τούτου η διαφοροποίησή του από την κατ’ επίφασιν υιοθέτησή του, ενώ συγχρόνως η τοποθέτησή του στην ιστορική συνέχεια των συλλογικών επαναστατικών διεκδικήσεων. Ως επίμετρο δύο εξ ίσου χαρακτηριστικά κείμενα από την εφημερίδα Temps nouveaux, του Ρεκλύ και του Κροπότκιν, αναφορικά με τις ουτοπικές κοινότητες και την ουσία των επαναστάσεων στην ιστορία.

Νέες κυκλοφορίες στο βιβλιοπωλείο κινηματικών εκδόσεων του Επί τα Πρόσω

1

Για μια ιστορία του αναρχικού αντι-ιμπεριαλισμού

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ασύμμετρη Απειλή το βιβλίο του Lucien van der Walt: “Για μια ιστορία του αναρχικού αντι-ιμπεριαλισμού”. Τα έσοδα θα διατεθούν για την ενίσχυση δομών αλληλεγγύης και υλικής στήριξης σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Πρέπει να καταστρέψουμε τον ιμπεριαλισμό, δημιουργώντας έτσι τιςσυνθήκες για την αυτοδιεύθυνση όλων των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.Αλλά αυτό απαιτεί την καταστροφή του καπιταλισμού και του κρατικού τουσυστήματος. Την ίδια στιγμή, ο αγώνας μας είναι ένας αγώνας ενάντια στιςκυρίαρχες τάξεις εντός του τρίτου κόσμου, αλλά η τοπική καταπίεση δενείναι λύση. Οι τοπικές ελίτ είναι ένας εχθρός, τόσο εντός των εθνικώναπελευθερωτικών κινημάτων και ακόμα περισσότερο μετά τον επιτυχήσχηματισμό των νέων εθνών-κρατών. Είναι μόνο η εργατική τάξη και ηαγροτιά που μπορούν να καταστρέψουν τον ιμπεριαλισμό και τονκαπιταλισμό, αντικαθιστώντας την κυριαρχία τόσο των τοπικών όσο καιτων ξένων ελίτ με την αυτοδιαχείριση και την κοινωνική και οικονομικήισότητα.

Ως εκ τούτου, είμαστε υπέρ της αυτονομίας της εργατικής τάξης και τηςενότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών, σε όλες τις ηπείρους,καθώς και υπέρ της δημιουργίας ενός διεθνούς αναρχοκομμουνιστικούσυστήματος μέσω της αυτενέργειας της παγκόσμιας εργατικής τάξης καιτης αγροτιάς. Όπως είπε ο Σαντίνο: “Σε αυτόν τον αγώνα, μόνο οι εργάτεςκαι οι αγρότες θα φτάσουν μέχρι το τέλος”.

2

Αναρχισμός και Οικολογία: Η οικοαναρχική θεωρία και δράση από τον 19ο αιώνα

Όσο μεγαλώνει το οικονομικό χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, όσο χάνονται οι πολιτικές ελευθερίες, όσο γιγαντώνονται τα οικολογικά προβλήματα, τόσο θα αναδεικνύεται ακόμα περισσότερο η ανάγκη για μια ριζοσπαστική οικολογική-πολιτική θεωρία.

Ο οικοαναρχισμός δεν είναι μια θεωρία, αλλά ένα σύνολο θεωριών. Στη συλλογή αυτή παρουσιάζονται όλες οι θεωρητικές τάσεις του οικοαναρχισμού μέσα από τα πρωτότυπα κείμενα των ανθρώπων που τις εμπνεύστηκαν.

3

Ρενάτο Κούρτσιο- Με ξεσκέπαστο πρόσωπο

Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η τοποθέτηση του συνιδρυτή των Ερυθρών Ταξιαρχιών Ρενάτο Κούρτσιο στο ανταποκριτή της   L’ Espresso Μάριο Σαλόγια που  εκδόθηκε το Σεπτέμβρη του 2011 στα Ελληνικά από τις εκδόσεις«ΔΙΑΔOΣΗ».

Και έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον γιατί ο Ρενάτο Κούρτσιο είναι απόλυτα ανθρώπινος, προσγειωμένος, συνειδητοποιημένος για τα λάθη του, μα κύρια για τις επιλογές του. Για την υπαρξιακή και πολιτική στράτευση   στο αγώνα για την βίαιη ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος. Καθώς  και στις επιλογές του να πάρει τις αποστάσεις από την ένοπλη πάλη  και να αποφασίσει να επανενταχτεί σε αυτό το σύστημα που πολέμησε με όπλο στο χέρι. Επιλογές απόλυτα σεβαστές στο βαθμό που είναι συνειδητές και στο Ρενάτο Κούρτσιο φαίνεται πως είναι.    

Η συνέντευξη εξιστορεί την ιστορία των «Ε.Τ», ενός αντάρτικου πόλης, ενός μαζικού αντάρτικου πόλης,  που βγήκε μέσα από την όξυνση της ταξικής πάλης στα εργοστάσια της Ιταλίας, με πρωταγωνιστή τον εργάτη-μάζα, για να καταλήξει μια μιλιταριστική οργάνωση, αποκομμένη από το κοινωνικό υποκείμενο. Μια μιλιταριστική οργάνωση που αποφάσισε να κτυπήσει την καρδιά του κτήνους, απαντώντας με αυτό τον τρόπο τόσο στην καταστολή του ιταλικού κράτους, όσο και στην πτώση των ταξικών αγώνων.

Μια εξέλιξη που όπως φαίνεται και από την συνέντευξη βρίσκει αντίθετο τον Ρενάτο Κούρτσιο, αλλά και άλλα μέλη της ιστορικής ηγεσίας των «Ε.Τ» που εκείνη την εποχή ήταν στις φυλακές της Ιταλίας και κατά συνέπεια δεν ευθύνονται για την μιλιταριστική εξέλιξη των «Ε.Τ».

Μέσα από το κείμενο κατανοούμε απόλυτα πως οι «Ε.Τ», αλλά και οι υπόλοιπες συλλογικότητες ένοπλης πάλης στην Ευρώπη, παρόλο που είχαν αναφορές στο αντιφασιστικό παρελθόν,  ήταν προϊόντα μιας ιστορικής συγκύριας που ο καπιταλισμός άλλαζε παράδειγμα. Αρχίζοντας να κτυπά τις κατακτήσεις του κοινωνικού συμβολαίου του μεταπολεμικού θαύματος.  Ταυτόχρονα ήταν απόρροια του συμβιβασμού και της ενσωμάτωσης της θεσμικής, καθεστωτικής και ρεφορμιστικής αριστεράς στην Ευρώπη, που δημιούργησε ένα κενό στα αριστερά τους που το κάλυψαν σε μεγάλο βαθμό οι οργανώσεις της ένοπλης πάλης. Γέννημα ενός υποκειμένου που δεν έμπαινε σε καλούπια, αναζητώντας την καθολική ελευθερία σε ένα κόσμο που την ελευθέρια την έτρωγε το εργασιακό 8ωρο,  η καταναλωτική σαγήνη και στην συνέχεια οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις….

Ο Ρενάτο Κούρτσιο, παρόλο που δεν αποκήρυξε το παρελθόν του, όπως έκαναν πλείστα μέλη των «Ε.Τ», βγήκε από την φυλακή το 1993. Παίρνοντας όμως απόσταση από την ένοπλη πάλη και εκφράζοντας τις διαφωνίες του με ενέργειες που γίνονται… Για πολλούς είναι ένας κουρασμένος επαναστάτης, για άλλους ένας προδότης. Προσωπικά θα έλεγα πως είναι η φωνή, μια ακόμη φωνή , που μας διηγιέται  με τόνο μειλίχιο, νοσταλγικό, ελαφρώς απαισιόδοξο και ηττοπαθή την τελευταία μεγάλη επαναστατική απόπειρα του 20ού αιώνα…

4

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

3 ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΟΥΓΓΡΙΚΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΟΥ 1919

Ποτέ άλλοτε η προλεταριακή επανάσταση στην ευρωπαϊκή ήπειρο δε φάνταζε να είναι τόσο κοντά, όχι μονάχα στο ξέσπασμά της αλλά και στη νίκη της, όσο κατά το τέλος του “Μεγάλο Πολέμου”. Οι εξεγερμένοι στρατιώτες, εργάτες κι αγρότες των ηττημένων χωρών της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης γκρέμιζαν αυτοκρατορίες που καταπίεζαν κτηνωδώς για αιώνες τις μάζες των υπηκόων τους. Το τσαρικό καθεστώς της Ρωσίας, οι θρόνοι της Γερμανίας, της Βαυαρίας, της Αυστροουγγαρίας, θα έπεφταν με πάταγο, παραχωρώντας τη θέση τους σε δημοκρατικά καθεστώτα-αποτελέσματα κάποιου είδους συμβιβασμού, που θα γίνονταν με τη σειρά τους πεδία αναμέτρησης ανάμεσα στις δυνάμεις του παλιού κόσμου και σ’ αυτές της επερχόμενης κοινωνικής επανάστασης. Η Ρωσική Επανάσταση, πέρα απ’ την κατοπινή της κατάληξη, θα αποδείκνυε ότι στην κρίσιμη εκείνη περίοδο όλα ήταν δυνατά! […] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)